ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

πορεια.jpg

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Φέτος συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την κρατική δολοφονία του μαθητή Α.Γρηγορόπουλου από τους μπάτσους Ε.Κορκονέα και Β. Σαραλιώτη, στα Εξάρχεια. Ο Σαραλιώτης εδώ και χρόνια κυκλοφορεί ελεύθερος, ενώ για τον Κροκονέα (που δηλώνει αμετανόητος για τη δολοφονία καθώς ο Γρηγορόπουλος ήταν αντιεξουσιαστής) ο εισαγγελέας εφετών πρόσφατα πρότεινε τη μετατροπή της κατηγορίας από ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ανθρωποκτονία από ενδεχόμενο δόλο το οποίο σε συνδυασμό με τη αναγνώριση ελαφρυντικών οδήγησε στην αποφυλάκιση του Κορκονέα, αναδεικνύοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο τον ταξικό χαρακτήρα που έχει η δικαιοσύνη (τελικά η εισαγγελία του Αρείου Πάγου ζήτησε την αναίρεση της συγκεκριμένης απόφασης). Από τη μία οι αγωνιστές σέρνονται σε δικαστήρια, δέχονται εξοντωτικές ποινές και φυλακίζονται και από την άλλη παρέχεται ασυλία στις κατασταλτικές δυνάμεις να δολοφονούν, να βασανίζουν και να ξυλοκοπούν.

Φέτος συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη που έσπασε μια και καλή την κρατική και καπιταλιστική κανονικότητα. Μια εξέγερση που έτριξε γέρα τα θεμέλια της εξουσιαστικής βαρβαρότητας, που διέλυσε τον μύθο της κοινωνικής ειρήνης και της επίπλαστης ευημερίας και έβγαλε στο προσκήνιο τη συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση που αναζητούσε τρόπο να εκφραστεί .

Η 6η Δεκεμβρίου τόσο για εμάς, όσο και για χιλιάδες άλλους ανθρώπους αποτελεί μια ημέρα μνήμης, αντίστασης και αγώνα. Μια ημέρα που ανέδειξε ότι ο μοναδικός τρόπος για να περάσουμε στην αντεπίθεση και να απαντήσουμε στην επίθεση που δεχόμαστε είναι ο ανειρήνευτος και συλλογικός αγώνας, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, η διεκδίκηση, η αντίσταση, η ρήξη και η σύγκρουση.

Η φετινή 6η Δεκεμβρίου σημαδεύτηκε από το τελεσίγραφο του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη προς τις καταλήψεις. Ένα τελεσίγραφο που αποτελεί κομμάτι της συνολικής κατασταλτικής επιχείρησης του κράτους και στόχο έχει όσους αγωνίζονται και όσους αμφισβητούν ή μπορεί να αμφισβητήσουν το αναπόδραστο της υπάρχουσας πραγματικότητας.  Το κράτος στέλνει σαφή μηνύματα για την τρομοκράτηση και τον αφοπλισμό της κοινωνίας, ενώ παράλληλα εγκληματοποιεί τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τους οποίους και ορίζει ως περιττούς.

Από την πλευρά μας, επιλέξαμε να κατεβούμε στο δρόμο συγκροτημένα και με μπλοκ στην πρωινή πορεία της 6ης Δεκεμβρίου μαζί με φοιτητικούς συλλόγους και πολιτικές οργανώσεις, επιχειρώντας να σπάσουμε στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας που προσπαθεί να επιβάλλει το κράτος αλλά και αναδεικνύοντας παράλληλα όλα εκείνα τα νοήματα που έφερε στο προσκήνιο ο Δεκέμβρης. Νοήματα που μέχρι σήμερα αποτελούν φόβητρο για τους κάθε λογής εξουσιαστές.

Πολλοί/ες από εμάς βρεθήκαμε και στην απογευματινή πορεία της 6ης Δεκεμβρίου. Κατά τη διάρκεια της πορείας, ξεσπούν συγκρούσεις με δυνάμεις της αστυνομίας. Τα ΜΑΤ προχωρούν σε δολοφονικές ευθύβολες ρίψεις χημικών στοχεύοντας κεφάλια διαδηλωτών (διαδεδομένη μέθοδός), σε κυνηγητό και ξυλοδαρμούς, σε σεξιστικό υβριστικό λόγο και πράξεις εναντίων διαδηλωτριών, και σε συνεργασία με το ασφαλίτικο χαφιεδότσουρμο που βρισκόταν κρυμμένο στις εισόδους πολυκατοικιών κατά μήκος του δρομολόγιου της πορείας, σε πολλές βίαιες προσαγωγές και τελικώς σε 7 συλλήψεις.

Στα 4 άτομα απαγγέλλονται πλήθος πλημμελημάτων και το κακούργημα του εμπρησμού, ενώ το 5ο αντιμετωπίζει κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Στα υπόλοιπα δύο ανήλικα άτομα, αποσπάται χωρίς την παρουσία δικηγόρων ή γονέων, υπογραφή σε διάφορα έγγραφα. Το ίδιο επιχειρήθηκε να γίνει και με τους υπόλοιπους συλληφθέντες/είσες σε μια προσπάθεια να τους φορτώσουν ενοχοποιητικά στοιχεία. Είναι γνωστή η τακτική της αστυνομίας να προσπαθεί να φυτέψει ενοχοποιητικά στοιχεία και να «μαγειρέψει» υποθέσεις εις βάρος συλληφθέντων. Έτσι και σε αυτή την περίπτωση, «ευρήματα» επιχειρήθηκε να φυτευτούν μπροστά στα μάτια κάποιων από τους προσαχθέντες, οι οποίοι όταν αυτό υπέπεσε στην αντίληψή τους, ξεκίνησαν να διαμαρτύρονται έντονα. Αξίζει να σημειωθεί,επίσης, το γεγονός ότι ενώ κάποιοι σύντροφοι που είχαν συλληφθεί ήταν τραυματισμένοι, για αρκετή ώρα η αστυνομία αρνούνταν να παραδεχτεί ότι υπάρχουν τραυματίες και να τους μεταφέρει στο νοσοκομείο ενώ,παράλληλα,  δεν τους επιτρέψανε να επικοινωνήσουν αμέσως με δικηγόρο. Οι ενέργειες αυτές σε συνδυασμό με τις συνεχείς χυδαιότητες και βρισιές σε βάρος των αγωνιστών στόχευαν, μεταξύ άλλων και στην ψυχολογική εξόντωση των συλληφθέντων και στον εξευτελισμό τους.

Την ίδια στιγμή στην Αθήνα και συγκεκριμένα στα Εξάρχεια, για ακόμα μια φορά αναπτύσσεται στρατός κατοχής στην περιοχή, ενώ μετά το τέλος της πορείας πραγματοποιούνται δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας, με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και ξεγύμνωμα διαδηλωτών.

Μετά από 5 μέρες στα κρατητήρια της Γ.Α.Δ Αχαίας και ενώ όλες τις μέρες πραγματοποιούνται μαζικές συγκεντρώσεις έξω από τα δικαστήρια και το Α.Τ Ερμού αλλά και πορείες αλληλεγγύης,  οι 5 συλληφθέντες αφήνονται ελεύθεροι χωρίς εγγυήσεις. Δύο από αυτούς έχουν τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα και την παρουσία μία φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα.

Μέσα σε κλίμα όξυνσης της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα συμμετείχαν στις διαδηλώσεις μνήμης και αντίστασης. Οι μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις να γίνουν η αφορμή για την αντεπίθεση. Απέναντι στα τελεσίγραφα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οφείλουμε να στείλουμε τα δικά μας τελεσίγραφα. Οφείλουμε να παραμείνουμε στο δρόμο του αγώνα και να βάλουμε φραγμό στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς τους.

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν, έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται, είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ-ΙΣΣΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

 

Η ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Η ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Έπειτα από το Νόμο Πλαίσιο της Διαμαντοπούλου (2011) που στην ουσία όριζε την αποκλειστική συμμετοχή των καθηγητών στα όργανα διοίκησης των πανεπιστημίων, ήρθε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η οποία με το Ν.Γαβρόγλου άνοιξε τη δυνατότητα συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των πανεπιστημίων. Για να γίνεται κατανοητό, όταν κάνουμε λόγο για τη συνδιοίκηση των πανεπιστημίων, στην πραγματικότητα εννοούμε τη δυνατότητα των φοιτητών να λαμβάνουν μέρος μέσω των εκπροσώπων τους, στις συνεδριάσεις των τμημάτων, της κοσμητείας ανά σχολή και της συγκλήτου και να συναποφασίζουν με καθηγητές-κοσμήτορες-πρυτάνεις για διάφορα πανεπιστημιακά ζητήματα .

Όσο δελεαστικό και ‘’δημοκρατικό’’ κι αν φαίνεται σε κάποιους εκ πρώτης όψης, το εν λόγω αίτημα, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα παραπλανητικό και βαθιά αφομοιωτικό τερτίπι που οδηγεί το φοιτητικό κίνημα με βεβαιότητα σε χαντάκωμα και απονεύρωση. Το σενάριο και μόνο ότι οι φοιτητές θα μπορούν να ακούγονται, να επηρεάζουν τις γνώμες των καθηγητών – πρυτάνεων, να διαμορφώνουν ευνοϊκούς – για τους ίδιους –   συσχετισμούς και να ‘’συναποφασίζουν’’ από κοινού στο ίδιο τραπέζι για μια σειρά πανεπιστημιακών ζητημάτων, επειδή τους δίνεται ένα μικρό ποσοστό συμμετοχής στα όργανα διοίκησης, δεν είναι παρά μια μεγάλη ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα η συνδιοίκηση δεν αποτελεί κανενός είδους προνόμιο για τους φοιτητές, αλλά μια φόρμουλα ταξικής ανακωχής και συνδιαλλαγής με εκείνους που αποφασίζουν (σε ένα μεγάλο βαθμό) και εφαρμόζουν τις εξοντωτικές πολιτικές του αστικού συστήματος πάνω στα δικαιώματα, τις ελευθερίες, τα συμφέροντα και τα κεκτημένα μας. Ταυτόχρονα η συνδιοίκηση αποσκοπεί στο να νιώθουν οι φοιτητές αρμόδιοι και το ίδιο υπεύθυνοι για την τύχη των πανεπιστημίων και τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές της αστικής εκπαίδευσης. Έτσι οι ρόλοι διαστρέφονται και η πλειονότητα των φοιτητών από πληττόμενο υποκείμενο των αντεκπαιδευτικών μέτρων καταλήγει να μοιάζει με συνδιαχειριστή των μέτρων αυτών με καθηγητές – κοσμήτορες –πρυτανικές αρχές.

Η λογική της ανάθεσης και η πρακτική του ‘’αγώνα’’ δια αντιπροσώπων που είναι βαθειά ριζωμένες ως αντιλήψεις στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες, ενδυναμώνονται και διαιωνίζονται ακόμα περισσότερο στα κεφάλια των φοιτητών μέσω της συνδιοίκησης. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και τα συλλογικά όργανα λήψης αποφάσεων (Γενικές Συνελεύσεις) υποσκάπτονται και παραγκωνίζονται παίρνοντας ένα δευτερεύοντα ρόλο. Οι διάλογοι και οι συνεδριάσεις ‘’κορυφής’’ σε αίθουσες πολυτελείας μεταξύ φοιτητικών αντιπροσώπων και καθηγητών, υπονομεύουν τις όποιες αγωνιστικές – διεκδικητικές διαθέσεις και τους συλλογικούς –  μαχητικούς αγώνες των φοιτητών που αρθρώνονται έξω και ενάντια σε τέτοιους θεσμούς. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στην κατεύθυνση της περαιτέρω υπονόμευσης των συλλογικών διαδικασιών λειτουργούν και οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, οι οποίες έχουν περαστεί σε κάποιες σχολές, με ‘’τρανό’’ το παράδειγμα της ΑΣΟΕΕ, υποκαθιστώντας ολοκληρωτικά τη Γενική Συνέλευση ως μέσο των φοιτητών.

Οι κυρίαρχοι με το καρότο της συνδιοίκησης, σα να μην έφταναν όλα τα άλλα, προσπαθούν να δημιουργήσουν μια ψεύτικη εικόνα κοινών συμφερόντων μεταξύ φοιτητών και καθηγητών. Μιας κοινότητας που εδραιώνεται πάνω στη βάση της συνδιαχείρισης και της από κοινού μέριμνας για το γενικό καλό του πανεπιστημίου, λες και ο ρόλος των φοιτητών είναι το να επιλύουν τις αντιφάσεις και τις κρίσεις της αστικής εκπαίδευσης (που αποτελούν κομμάτι της συνολικότερης κρίσης του συστήματος). Είναι λοιπόν ανάγκη επιτακτική για την τύχη του φοιτητικού κινήματος, να διακοπεί οποιοσδήποτε δεσμός και δίαυλος συνδιαλλαγής με τις ακαδημαϊκές αρχές και να πάψουν να υφίστανται οποιεσδήποτε φαντασιώσεις περί ενιαίας πανεπιστημιακής κοινότητας. Είναι επιτακτικό να γίνει ξεκάθαρο ότι η πλειονότητα των φοιτητών δεν έχει κάποιο ουσιαστικό κοινό συμφέρον με καθηγητές – κοσμήτορες – πρυτανικές αρχές και ότι τις περισσότερες φορές τα συμφέροντα τους είναι εκ διαμέτρου αντίθετα και ανταγωνιστικά. Στην πραγματικότητα ο φοιτητής δεν έχει κάποιο κοινό συμφέρον με όσους φέρνουν τις επιχειρήσεις μέσα στα πανεπιστήμια για να χρηματοδοτούν τα εργαστήρια και τα ερευνητικά τους προγράμματα, τσεπώνοντας παράλληλα ένα μέρος των ιδιωτικών κονδυλίων, δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον με εκείνους που λειτουργούν ως ιμάντες μεταβίβασης των πολιτικών επιταγών του κράτους και του κεφαλαίου μέσα στις σχολές, με όσους επιδίδονται σε αυθαιρεσίες, μαζικά κοψίματα σε μαθήματα κατά τις εξεταστικές και εντατικοποιούν την καθημερινότητα μας ακόμα περισσότερο, όσους ευθυγραμμίζονται με τις προσταγές και τις φιλοδοξίες της ΕΕ και του ΣΕΒ για να κάνουν το πανεπιστήμιο ένα εκκολαπτήριο ευέλικτων και ελαστικοποιημένων απόφοιτων/εργαζομένων, όσους προμοτάρουν τις πειθαρχικές διώξεις για αγωνιζόμενους φοιτητές/ριες που αναπτύσσουν συνδικαλιστική δράση ενάντια στις βάρβαρες πολιτικές τους, όσους διακηρύσσουν διαρκώς ως αναγκαιότητα – στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας των πανεπιστημίων – την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και τις μαζικές διαγραφές των φοιτητών που έχουν υπερβεί τα ν+2 έτη φοίτησης.

Απέναντι στον άνευρο και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της υποταγής και της συνδιαλλαγής, καλούμαστε να παλέψουμε για τη συγκρότηση ενός μαχητικού φοιτητικού κινήματος που θα κινείται τελείως αυτόνομα και ενάντια στο κράτος, τους μηχανισμούς του και τους αστικούς θεσμούς ενσωμάτωσης και αφομοίωσης. Κόντρα στη συνδιοίκηση και τις όποιες λογικές ανάθεσης και συνδιαχείρισης απορρέουν απ’ αυτή, το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να βασιστεί στις ίδιες του τις δυνάμεις και τα δικά του συλλογικά όργανα/μέσα πάλης και λήψης αποφάσεων. Με όπλο του τις συντονισμένες στη βάση φοιτητικές καταλήψεις διαρκείας, όχημα παρέμβασης και πάλης τον αυτόνομο και μαχητικό ταξικό – φοιτητικό συνδικαλισμό και όργανο λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, καλείται να περιφρουρήσει τα κεκτημένα των αγώνων του και να υπερασπιστεί τα φοιτητικά – ταξικά του συμφέροντα με κάθε κόστος.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ – ΤΑΞΙΚΟ –ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών  cropped-ceb1cf83cf84ceb5cf81ceb91.jpg

Κοινή αφίσα από Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών, Αυτόνομο Σχήμα Πολυτεχνικής Ξάνθης, Ελευθεριακό Σχήμα Ιατρικής Αλεξανδρούπολης – GYRA NEGRA, Ελευθεριακό Σχήμα Φιλοσοφικής ΑΠΘ, Φερμα-σχήμα στο Μαθηματικό ΑΠΘ, Αυτόνομο Σχήμα Πληροφορικής ΑΠΘ, Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού ΑΠΘ, Αυτόνομο Σχήμα Ηλεκτρολόγων ΕΜΠ, Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, Ελευθεριακό Σχήμα Πολυτεχνείου Κρήτης, Ελευθεριακό Σχήμα Πα.Μακ

Εικόνα

koinh

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ-ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ-ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Οι κινητοποιήσεις της 17ης Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα κλίμα έντασης της καταστολής και γενικευμένης επίθεσης πάνω σε κεκτημένα, δικαιώματα και ελευθερίες. Μια επίθεση που συνεχίζει με αμείωτη ένταση η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ (πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ) μέσω των μέτρων που έχει περάσει (κατάργηση ασύλου), αλλά και των μέτρων που επιδιώκει να περάσει ( ν+2, διαγραφές, εξίσωση των πτυχίων ιδιωτικών κολεγίων με των πανεπιστημίων κ.α).

Μόλις λίγες μέρες πριν τις κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου, το κράτος, μέσω των κατασταλτικών μηχανισμών του αποφασίζει να μας δείξει τα δόντια του. Πραγματοποιούνται σαρωτικές επιχειρήσεις σκούπα στα Εξάρχεια με ξυλοδαρμούς αγωνιστών, εκκενώνονται καταλήψεις, επανεμφανίζεται η ομάδα «Δέλτα» και στην ΑΣΟΕΕ ανακοινώνεται λοκ-άουτ από την πρυτανεία. Στις 11/11 αρκετοί φοιτητές και φοιτήτριες σε μια κίνηση αμφισβήτησης των κρατικών επιταγών, σπάνε το λοκ-άουτ της ΑΣΟΕΕ και μπαίνουν μέσα στον προαύλιο χώρο για να πραγματοποιήσουν συνέλευση. Απέναντι τους βρίσκουν για ακόμα μια φορά τις δυνάμεις καταστολής, όπου με ξύλο, προσαγωγές και πολλά χημικά προσπαθούν να τους εμποδίσουν να μπουν μέσα, ενώ στη συνέχεια τους εγκλωβίζουν. Έπειτα από αρκετή ώρα, και ενώ μαζεύεται κόσμος έξω από την ΑΣΟΕΕ,  οι δυνάμεις των ΜΑΤ αποχωρούν, οι συγκεντρωμένοι παραμένουν στο σημείο φωνάζοντας συνθήματα και στη συνέχεια αποχωρούν συγκροτημένα με πορεία. Το βράδυ της ίδιας μέρας πραγματοποιείται σύλληψη φοιτητή κάτω από το σπίτι του από άντρες της ασφάλειας με το πρόσχημα της συμμετοχής στα επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ.

Η επίδειξη πυγμής από την πλευρά του κράτους δεν είχε τα αποτελέσματα που επιθυμούσε. Η απροκάλυπτη εισβολή στην ΑΣΟΕΕ και ο ξυλοδαρμός των φοιτητών-τριών που βρισκόντουσαν εκεί, σε συνδυασμό με τα όσα πράττει το κράτος το τελευταίο διάστημα, λειτούργησε πυροδοτικά ώστε να κατέβει μαζικά και μαχητικά ο κόσμος στο δρόμο. Απέναντι στην κρατική καταστολή και την τρομοκρατία δεν κυριάρχησε ο φόβος αλλά η αλληλεγγύη, η αντίσταση και το δίκιο του αγώνα.

Μετά από αυτά τα γεγονότα και τις μαζικές πορείες που ακολούθησαν, τόσο στην Πάτρα όσο και σε άλλες πόλεις, επιχειρήσαμε μέσα στις γενικές συνελεύσεις να βάλουμε το στίγμα των ανυποχώρητων αγώνων ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία αλλά και τη λογική της υπεράσπισης των κοινωνικών αναγκών και των ταξικών συμφερόντων μέσα από την αλληλεγγύη, την αντίσταση και την διεκδίκηση.

Για ακόμα μια χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια προσπάθεια -από κάποιες  δυνάμεις- για διάλυση και απονοηματοδότηση της πορείας από το Παράρτημα. Για μας το Παράρτημα είναι ένας χώρος που εδώ και δεκαετίες αποτελεί ορμητήριο αγώνων ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην εκπαίδευση, στην κρατική καταστολή και την φασιστική απειλή. Είναι ένα διαχρονικό κέντρο αγώνα φορτισμένο με τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες τους παρελθόντος: Εξέγερση του Πολυτεχνείου, δολοφονία Νίκου Τεμπονέρα, μαθητικές κινητοποιήσεις ’90-’91, εξέγερση 2008, κινητοποιήσεις 2010-2012…

Γι’ αυτό και οποιαδήποτε σκέψη για εγκατάλειψη του Παραρτήματος ως σημείου εκκίνησης για την πορεία του Πολυτεχνείου θα σήμαινε για μας πολιτική οπισθοχώρηση και αποδοχή όλης της προσπάθειας συκοφάντησης από αυτές τις πολιτικές οργανώσεις που διακαώς προβοκατορολογούν σε βάρος άλλων αγωνιζόμενων ανθρώπων και μιλάνε ευθέως για απομόνωση πολιτικών χώρων. Η ευκαιριακή συμπόρευση με ένα συμπαγή και αδιάλλακτο κομματικό μηχανισμό, χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό κριτήριο, θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην αφομοίωση των δικών μας πολιτικών δυνάμεων και την αποσιώπηση της δικής μας πολιτικής ατζέντας, η οποία βρίσκεται σε πλήρη αντιδιαστολή με αυτή του ΚΚΕ. Η τοπική μαζικότητα των πορειών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ δεν αποτελεί δικαιολογία για μια τέτοια πολιτική επιλογή, η οποία υπερβαίνει τους πολιτικούς συσχετισμούς μιας πόλης. Με τη συγκεκριμένη πολιτική τους στάση, ενισχύθηκε, νομιμοποιήθηκε και δικαιολογήθηκε η χρόνια και αδιάκοπη προβοκατορολογία του ΚΚΕ εις βάρος του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού/ελευθεριακού χώρου, ενώ παράλληλα επικροτήθηκε με έμμεσο τρόπο η πολιτική κατασυκοφάντηση και λασπολογία για το χώρο και την ιστορία του Παρατήματος ως κέντρου αγώνα, τις πολιτικές ομάδες και τα εγχειρήματα που δραστηριοποιούνται ή έχουν αναφορά σ’ αυτόν

Επίσης, για 2η συνεχή χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το θλιβερό φαινόμενο φοιτητικοί σύλλογοι να έχουν πάρει -μη- απόφαση. Είδαμε για ακόμα μια χρονιά ότι ενώ κάποιοι σύλλογοι θεωρητικά είχαν πάρει απόφαση, πρακτικά δεν είχαν πάρει κάποια συγκεκριμένη, με αποτέλεσμα ο φοιτητικός σύλλογος να γίνεται μπαλάκι και η απόφαση για το που θα κατέβει να παίρνεται από κάποιους «ειδικούς». Αν αυτό δεν είναι ιδιοκτησιακή λογική τότε τι είναι; Τουλάχιστον 4 φοιτητικοί σύλλογοι είχαν πανό και στις 2 πορείες, που είχαν αντιπαραθετικό περιεχόμενο, κάτι που αναδείχθηκε και μέσα στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων. Η λογική αυτή, λειτουργεί αποσυσπειρωτικά για τη συγκρότηση του συλλόγου, τις αποφάσεις που παίρνει και τη δράση του, ενώ ταυτόχρονα απονοηματοδοτεί και την ίδια τη διαδικασία της συνέλευσης, λειτουργώντας ανασταλτικά στην ουσιαστική αναβάθμισή της, διατηρώντας και ενισχύοντας τις προβληματικές που μπορεί να έχουν στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται.

Ως ελευθεριακό σχήμα, βρεθήκαμε με το υλικό μας για 3 μέρες στον χώρο του Παραρτήματος και πορευτήκαμε με δικό μας μπλοκ στους δρόμους της Πάτρας, μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους και τις υπόλοιπες δυνάμεις που επέλεξαν και αυτοί να πορευτούν με σημείο εκκίνησης το Παράρτημα.

Η μαζική διαδήλωση της 17ης Νοεμβρίου από το Παράρτημα καταδεικνύει ότι οι αντιστάσεις και οι αγώνες όχι μόνο δεν έχουν τελειώσει όπως ευαγγελίζονται κάποιοι, αλλά, αντίθετα αναδεικνύουν ότι κόντρα στις κρατικές επιταγές, στην καταστολή και την τρομοκρατία αλλά και την αδιάκοπη επίθεση πάνω στις ελευθερίες και τα κεκτημένα μας, υπάρχει ένα μεγάλο δυναμικό κόσμου το οποίο θέλει να αντισταθεί. Επιπλέον, η μαζικότητα της πορείας και ο ετερόκλητος κόσμος που κατέβηκε έκανε ξεκάθαρο ότι το Παράρτημα στην πόλη είναι πολιτικά φορτισμένο με την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Οι μαζικές διαδηλώσεις να γίνουν η αφορμή για την αντεπίθεση. Απέναντι στα τελεσίγραφα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για εκκενώσεις όλων των καταλήψεων μέχρι τις 6 Δεκέμβρη, μια ημερομηνία που υπενθυμίζει την εξέγερση που ακολούθησε την δολοφονία του Γρηγορόπουλου και προκάλεσε ρωγμές στην παντοδυναμία του συστήματος, οφείλουμε να στείλουμε τα δικά μας τελεσίγραφα.  Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν, έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται, είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες –στη βάση –  καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό, υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος το άσυλο και τα υπόλοιπα ταξικά μας συμφέροντα.  Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας , της εξατομίκευσης και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση.

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές-τριες που συνελήφθησαν το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου στην περιοχή των Εξαρχείων έπειτα από το όργιο καταστολής και τους επακόλουθους βασανισμούς και ξυλοδαρμούς

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ-ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Ν+2 ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΟΥΣ

Ένα βασικό εκδικητικό μέτρο, κομμάτι της γενικευμένης επίθεσης που εξαπολύει η νέα κυβέρνηση ΝΔ στον τομέα της εκπαίδευσης είναι αυτό της μαζικής διαγραφής φοιτητών. Πρόκειται για εκείνους τους φοιτητές που έχουν υπερβεί τα ν+2 έτη φοίτησης. Για την ψήφιση και εφαρμογή του εν λόγω μέτρου έγιναν αρκετές ανέλπιδες προσπάθειες από διάφορες προκάτοχες κυβερνήσεις, οι οποίες βρήκανε αντιμέτωπες τις σθεναρές αντιστάσεις των φοιτητών μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις, συντονισμένες καταλήψεις σχολών και μαχητικές διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις ανά την Ελληνική επικράτεια.

Η ίδια η υπουργός παιδείας ανέφερε ρητά και χωρίς υπεκφυγές ότι το παρόν μέτρο έχει κυρίως πειθαρχικές διαστάσεις παρά οικονομικές. Είναι ευρέως γνωστό άλλωστε ότι κάθε φοιτητής που έχει ξεπεράσει τα ν + 2 έτη φοίτησης είναι ανέξοδος για το κράτος καθότι παύει να έχει φοιτητικό πάσο, δε δικαιούται φοιτητικό εισιτήριο για την αστική και υπεραστική του μετακίνηση, δε δικαιούται δωμάτιο για στέγαση στις εστίες του πανεπιστημίου και κάρτα σίτισης για να τρώει δωρεάν στη λέσχη, ενώ παράλληλα δεν λαμβάνει νέα πανεπιστημιακά συγγράμματα από τη σχολή του. Το μόνο που ‘’τολμά να καταχράται’’ από το σημερινό ελληνικό πανεπιστήμιο είναι μερικές κόλλες Α4 για τις εξεταστικές του(!!!).

Για να μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν το υπάρχον μέτρο αποσκοπεί στην περαιτέρω πειθάρχηση των φοιτητών και την εντατικοποίηση της καθημερινότητας τους. Επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός φοιτητή πειθήνιου, υποταγμένου και πειθαρχημένου που θα διαβάζει όλη μέρα με σκυφτό το κεφάλι και δε θα αντιστέκεται σε μια συνθήκη όπου η εργασιακή του προοπτική εκμηδενίζεται (χτύπημα επαγγελματικών δικαιωμάτων, ατομικές συμβάσεις, ελαστικές σχέσεις εργασίας, επισφαλής και μαύρη εργασία, πενιχροί μισθοί, ανεργία, ανεπάρκεια προστατευτικών μέτρων δουλειάς, εξαντλητικά ωράρια), οι ανάγκες του εμπορευματοποιούνται πλήρως, τα κεκτημένα του χάνονται  και οι καθηγητικές αυθαιρεσίες εντείνονται. Αποσκοπεί στην ολοκληρωτική μετατροπή του πανεπιστημίου σε εκκολαπτήριο αποφοίτων – εργαζομένων που θα είναι παραγωγικοί για τη διασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής κερδοφορίας των αφεντικών και υποταγμένοι στις προσταγές και τις ορέξεις τους.

Επιπλέον το μέτρο αυτό έχει χαρακτηριστικά παραδειγματικής τιμωρίας για όσους φοιτητές, η κυρίαρχη αντιδραστική αφήγηση, εντάσσει στην παραπλανητική κατηγορία των ‘’αιώνιων φοιτητών’’.  Στην πραγματικότητα τιμωρείται μέσω διαγραφών όποιος φοιτητής  δυσκολεύεται να ανταπεξέλθει στους όλο και πιο εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών, τιμωρείται  όποιος φοιτητής σε αυτή την ταξικά διαρθρωμένη κοινωνία έτυχε να ανήκει στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και δεν μπορεί να καλύψει το όλο και μεγαλύτερο κόστος φοίτησης. Τιμωρείται όποιος φοιτητής θεωρεί αναφαίρετο δικαίωμα του να ορίζει τους ρυθμούς που θα σπουδάζει και τα χρόνια που θα χρειαστούν για να λάβει το πτυχίο του.

Εμείς από τη μεριά μας ξεκαθαρίζουμε ότι δεν πρόκειται να απολογηθούμε για τα επιπλέον χρόνια φοίτησης που χρειάζεται να εκτίσουμε πολλοί για να πάρουμε ένα πτυχίο. Δεν θα απολογηθούμε για τα παραπάνω χρόνια φοίτησης μας όταν ο φόρτος εργασιών μεγαλώνει, ο βαθμός δυσκολίας των μαθημάτων αυξάνεται, τα όρια δήλωσης και τα μαθήματα αλυσίδας έχουν περαστεί σε πολλές σχολές,  οι αποτυχίες και τα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές πολλαπλασιάζονται και η καθηγητική αυθαιρεσία καταλήγει να είναι κομμάτι της κανονικότητας στα πανεπιστήμια. Δεν πρόκειται να απολογηθούμε σε κανένα εκπρόσωπο της κυριαρχίας, από τη στιγμή που το ίδιο το σύστημα τους είναι αυτό που ωθεί πολλούς από μας στην εκβιαστική συνθήκη της μισθωτής σκλαβιάς για να βγάζουμε τα προς το ζην μας, έτσι ώστε να μπορούμε να σπουδάζουμε ταυτόχρονα. Να σπουδάζουμε στο ‘’σύγχρονο ελληνικό πανεπιστήμιο’’ που κινείται ολοταχώς προς μια κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης. Με τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά να θεσμοθετούνται σε όλο και περισσότερες σχολές και να ανοίγεται ο δρόμος για δίδακτρα στους προπτυχιακούς κύκλους σπουδών (Σχολές Ξένων Γλωσσών κλπ). Με τις επιχειρήσεις, τους μεγαλοεργολάβους και τις κάθε λογής ιδιωτικές πρωτοβουλίες να παρελαύνουν όλο και πιο πυκνά στα πανεπιστήμια σαν ‘’ευεργέτες’’, πατώντας σε μια συνθήκη υποχρηματοδότησης και διάλυσης της φοιτητικής μέριμνας, με απώτερο στόχο την εκμετάλλευση του εργαστηριακού εξοπλισμού των τμημάτων, της άμισθης έρευνας των φοιτητών και της εργατικής δύναμης των συμβασιούχων (μάγειρες, καθαρίστριες κλπ).

Κόντρα στο ασταθές παρόν και το ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν για όλους εμάς, καλούμαστε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, να οργανωθούμε και να παλέψουμε συλλογικά – οριζόντια  – αντιθεσμικά. Καλούμαστε να αναμετρηθούμε αντιστρέφοντας τις απειλές τους για μαζικές διαγραφές φοιτητών σε συλλογικές- φοιτητικές απειλές προς τη δική τους επίπλαστη παντοδυναμία. Με όπλο μας τις συντονισμένες στη βάση φοιτητικές καταλήψεις διαρκείας, όχημα παρέμβασης και πάλης τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό συνδικαλισμό και όργανο λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, περιφρουρούμε τα κεκτημένα των αγώνων μας και υπερασπιζόμαστε τα φοιτητικά – ταξικά  μας συμφέροντα με κάθε κόστος.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ Ν+2 ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ!

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών