ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ|Συγκέντρωση:Τρίτη 19/5, 7 μ.μ Πλ.Γεωργίου

94888593_3775300489177858_2705647444485472256_n

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Την Τετάρτη 22 Απρίλη κατατέθηκε προς συζήτηση το καινούργιο νομοσχέδιο του υπουργείου παιδείας που περιλαμβάνει σημαντικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες τις εκπαίδευσης (κομμάτι της συνολικότερης αναδιάρθρωσης που επιχειρείται εδώ και πολλά χρόνια), οι οποίες στοχεύουν στην ενίσχυση των ταξικών φραγμών, στην εντατικοποίηση των σπουδών και στον ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό των εισαχθέντων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται στο προσκήνιο εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης κυκλοφορίας, σε μια περίοδο που οι αντιστάσεις των από τα κάτω είναι μειωμένες και η δυνατότητα κινητοποιήσεων αρκετά περιορισμένη, μια περίοδο  που έχουν επιβληθεί από την εξουσία σκληρά μέτρα πειθάρχησης, ελέγχου και καταστολής. Βέβαια, η ψήφιση νομοσχεδίων σε νεκρό χρόνο, δηλαδή σε περιόδους κινηματικής νηνεμίας, δεν μας εκπλήσσει, καθώς αποτελεί συνήθη πρακτική της κυριαρχίας, αν θυμηθούμε νομοσχέδια όπως αυτό για το άσυλο και το νομοσχέδιο Γαβρόγλου το καλοκαίρι και το Πάσχα του 2019 αντίστοιχα. Πέραν του πιο πρόσφατου νομοσχεδίου για την παιδεία, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη περίοδος αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για το κράτος ώστε να επιτεθεί με μεγαλύτερο μένος απέναντι στο κοινωνικό σύνολο με ένα πλήθος νέων, π.χ. νομοσχέδιο για το περιβάλλον.

Πιο συγκεκριμένα και σε ότι αφορά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το νέο σχέδιο νόμου επιχειρεί, όπως και το προηγούμενο, να επαναφέρει την τράπεζα θεμάτων και να αυξήσει τα προς εξέταση μαθήματα μετατρέποντας τα σχολεία σε ένα στίβο εξεταστικών φραγμών, με στόχο τον περιορισμό της εισαγωγής των μαθητών στην επόμενη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Με αυτόν τον τρόπο, σε ένα σχολείο – εξεταστικό κέντρο, καλλιεργείται το αίσθημα ανταγωνισμού μεταξύ των μαθητών αλλά και το άγχος, καθώς καλούνται να αποδεικνύουν συνεχώς την «αξία» και την «ικανότητά» τους. Επιπλέον, επανεισάγεται η αναγραφή της διαγωγής στο απολυτήριο, κάτι που αποσκοπεί στην εντονότερη εμπέδωση της πειθάρχησης προς τους σχολικούς κανόνες. Ταυτόχρονα, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αλλά και των σχολικών μονάδων γίνεται πιο αυστηρή, με αποτέλεσμα οι καθηγητές να βρίσκονται συνεχώς σε μια κατάσταση επισφάλειας, καθώς όσοι δεν αξιολογούνται από τους μηχανισμούς με θετικό πρόσημο, δηλαδή δεν πειθαρχούν απόλυτα στις επιταγές του συστήματος, θα υφίστανται σκληρές κυρώσεις. Τέλος, μια νέα αλλαγή έρχεται να πλήξει τα ημερήσια ΕΠΑΛ, η εισαγωγή στα οποία πλέον θα είναι δυνατή μόνο μέχρι τα 17 έτη. Αυτό, θα οδηγήσει στην ελάττωση των μαθητών – τμημάτων και άρα στην μείωση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών, ενώ την ίδια στιγμή ενισχύεται η ροή των μαθητών προς τα ιδιωτικά ΙΕΚ.

Φυσικά, από το νέο νομοσχέδιο δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ειδικότερα, ανοίγει ο δρόμος για το ξήλωμα του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, αφού πλέον θεσπίζεται η δυνατότητα ίδρυσης ξενόγλωσσων τμημάτων από τα πανεπιστήμια που θα απευθύνονται σε αλλοδαπούς φοιτητές και θα έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την καταβολή διδάκτρων (π.χ. ίδρυση ξενόγλωσσου τμήματος στην φιλοσοφική του ΕΚΠΑ με κόστος 6.000 ευρώ). Ως άλλοθι για την παραπάνω ενέργεια, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί  τον όρο «διεθνοποίηση» των ελληνικών πανεπιστημίων και την ανάγκη προσέλκυσης ξένων σπουδαστών, ενώ στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην μελλοντική δημιουργία και εδραίωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην παραχώρηση της εκπαίδευσης στις εκάστοτε επιθυμίες του κεφαλαίου. Ένα ακόμα σημαντικό σημείο που περιέχει το νομοσχέδιο, αφορά την διαδικασία των μετεγγραφών. Αναλυτικότερα, τα οικονομικά κριτήρια που απαιτούνται για τη μετεγγραφή ενός φοιτητή θα βασίζονται πλέον στο οικογενειακό ή ατομικό εισόδημα των τριών τελευταίων ετών, έναντι του ενός έτους που ίσχυε ως τώρα. Για παράδειγμα, με το σύστημα αυτό, μια οικογένεια ή ένας φοιτητής που δεν διαθέτει εισόδημα το τελευταίο έτος πιθανώς δεν θα είναι δικαιούχος μετεγγραφής καθώς θα υπολογίζονται και τα εισοδήματα των δυο προηγούμενων ετών. Η δυνατότητα μετεγγραφής δυσκολεύει ακόμα περισσότερο με την καθιέρωση του πρόσθετου ακαδημαϊκού κριτηρίου, δηλαδή τη δυνατότητα μετεγγραφής σε τμήματα με όριο τα 2.750 μόρια απόκλισης. Οι παραπάνω διατάξεις που έρχονται να προστεθούν, φανερώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τις επιταγές των κυρίαρχων, οι οποίοι επιθυμούν τον αποκλεισμό της κοινωνικής βάσης από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαιδευτική διαδικασία.

Παράλληλα με τις αλλαγές του νέου νομοσχεδίου βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο και ο θεσμός της τηλεκπαίδευσης, μια δήθεν «προσωρινή» και «αναγκαία», λόγω της πανδημίας, μέθοδος διδασκαλίας που πραγματοποιείται εν μέσω καραντίνας στην εκπαιδευτική κοινότητα. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, με έκδηλο τρόπο, εκθειάζουν την «επιτυχία» και τις δυνατότητες αυτού του τρόπου διδασκαλίας επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίησή του και επομένως τη μελλοντική του καθιέρωση.  Συγκεκριμένα, η τηλεκπαίδευση προτείνεται, από τους κυρίαρχους, ως η ιδανική λύση σε περιπτώσεις καταλήψεων σχολών και απεργιών, αφού πλέον η σχολή θα μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα, μέσω διαδικτύου, ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες. Ουσιαστικά, μια μονιμοποίηση του θεσμού της τηλεκπαίδευσης θα σημάνει την αποδυνάμωση των μέσων αγώνα που διαθέτουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι και σε συνδυασμό με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις συνεδριάσεις του φοιτητικού συλλόγου θα κάμψει την δυνατότητα ύπαρξης κοινότητας, πολιτικής ζύμωσης και συνδικαλισμού των φοιτητών.

Τη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά, το υπουργείο παιδείας έρχεται να εντείνει ακόμα περισσότερο την επίθεσή του σε βάρος της εκπαίδευσης με την νέα τροπολογία που πέρασε στις 8 Μαΐου. Η τροπολογία αυτή προβλέπει, μεταξύ άλλων, την απευθείας μετάδοση του μαθήματος που πραγματοποιείται στη σχολική αίθουσα, την χρήση της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή απρόβλεπτου γεγονότος και την αύξηση του αριθμού των μαθητών από τους οποίους μπορεί να αποτελείται μια σχολική τάξη. Όσο και αν η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η απευθείας μετάδοση του μαθήματος γίνεται πρός όφελος των μη προνομιούχων μαθητών, η πραγματικότητα είναι ότι η κίνηση αυτή αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση της επιτήρησης και του ελέγχου της εκπαιδευτικής διαδικασίας και δημιουργεί μια σειρά από σοβαρά ζητήματα. Πρώτα απ’όλα, η τοποθέτηση κάμερας στην σχολική αίθουσα δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο καθίσταται αδύνατη η ουσιαστική διάδραση και αλληλεπίδραση μεταξύ των μαθητών και του καθηγητή͘͘͘͘͘͘. Η επικοινωνία, όμως, αυτή και η συζήτηση ανάμεσα στα μέλη της τάξης είναι κεντρικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας καθώς συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση των μαθητών, στην ισχυροποίηση των δεσμών μεταξύ καθηγητών και μαθητών και έτσι στην δημιουργία της αίσθησης του συνόλου. Ταυτόχρονα, η παρακολούθηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας συνεπάγεται ότι οι εκπαιδευτικοί θα αξιολογούνται ανά πάσα ώρα και στιγμή για το έργο τους και φυσικά η αξιολόγηση αυτή θα είναι αρνητική σε περίπτωση που ο καθηγητής επιλέξει να ξεφύγει από το στείρο μάθημα και να αμφισβητήσει την κυβέρνηση ή το υπάρχον κοινωνικό και οικονομικό σύστημα. Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά αφαιρείται από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές η δυνατότητα να συνομιλήσουν ελεύθερα και να ανταλλάξουν απόψεις για βαθύτερα ζητήματα. Τέλος, η απευθείας μετάδοση του μαθήματος συντελεί στην αύξηση των αποκλεισμών και των ταξικών φραγμών αφού στην πραγματικότητα αποκλείει από τη διαδικασία τους μαθητές που ανήκουν στα χαμηλότερα κοινωνικό-οικονομικά στρώματα και δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε Η/Υ ή στο διαδίκτυο αλλά και τους μαθητές που αντιμετωπίζουν οποιουδήποτε είδους μαθησιακές δυσκολίες και δεν θα μπορούν να παρακολουθήσουν τη ροή του μαθήματος.

Ένα ακόμα σημαντικό σημείο της νέας τροπολογίας είναι η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη. Ενώ εδώ και χρόνια οι εκπαιδευτικοί ζητούν την μείωση των μαθητών ώστε να είναι πιο άμεση η επικοινωνία και πιο αποτελεσματικό το μάθημα, το υπουργείο κινείται πρός την αντίθετη κατεύθυνση με αποτέλεσμα να βάζει ακόμα περισσότερα εμπόδια στην ουσιαστική εκπαιδευτική διαδικασία. Εκτός όμως από την χειροτέρευση των συνθηκών του μαθήματος, η τροπολογία αυτή αποσκοπεί στην συγχώνευση (και άρα μείωση) τμημάτων που με τη σειρά της οδηγεί στη μείωση των αναγκών σε εκπαιδευτικούς. Το μέτρο αυτό θα έχει ιδιαίτερα αυξημένη επίπτωση στα ΕΠ.Α.Λ καθώς σε συνδυασμό με το ηλικιακό όριο των 17 ετών που αναφέρεται παραπάνω θα σημάνει την δραστική μείωση του προσωπικού των καθηγητών.

Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι και το σημείο της νέας τροπολογίας που αναφέρεται στην «χρήση της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή απρόβλεπτου γεγονότος». Ουσιαστικά το μέτρο αυτό βρίσκεται σε απόλυτη συνάφεια με όσα αναφέρουμε παραπάνω σχετικά με την εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης στην πανεπιστημιακή κοινότητα και δείχνει με τον πλέον φανερό τρόπο ότι η εξ’αποστάσεως επαίδευση εισέρχεται πλέον δυναμικά στην εκπαιδευτική κοινότητα και επιχειρείται να γίνει μόνιμη κατάσταση. Στην πραγματικότητα το κράτος θα μπορεί να «βαπτίζει» κάθε εχθρική πρός αυτό ενέργεια (κατάληψη, απεργία κ.ο.κ) ως έκτακτη ανάγκη ή απρόβλεπτο γεγονός και να χρησιμοποιεί την εξ’ αποστάσεως διδασκαλία ώστε να προσπεράσει αυτές τις δυσκολίες και να κάμψει τις αντιστάσεις της κοινωνίας.

Κλείνοντας, δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι ήδη από τις 11 Μαΐου τα σχολεία έχουν αρχίσει σταδιακά να επαναλειτουργούν (αρχικά η τρίτη λυκείου και θα ακολουθήσουν οι άλλες τάξεις της δευτεροβάθμιας) χωρίς όμως να έχουν ληφθεί στην πραγματικότητα όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για τους μαθητές και τους εργαζομένους (αντισηπτικά, μάσκες, γάντια, προληπτικά μαζικά τεστ, αποστάσεις, καθαρίστρια στο κανονικό ωράριο). Η συνθήκη αυτή έχει ως αποτέλεσμα,όσα μέλη της σχολικής κοινότητας ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες ή συναναστρέφονται με άτομα που ανήκουν στις ομάδες αυτές, να βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο, με την ευθύνη του κράτους. Είναι εμφανές ότι η επαναλειτουργία των σχολικών μονάδων με αυτούς τους όρους (και ταυτόχρονα με την επαναλειτουργία πολλών άλλων κλάδων της οικονομίας) δεν αποσκοπεί με κανέναν τρόπο σε υπαρκτές μαθησιακές ανάγκες αλλά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και της καπιταλιστικής μηχανής, στην εξυπηρέτηση δηλαδή της διαδικασίας για την «επανεκκίνηση της οικονομίας».

Εμείς από τη μεριά μας, κόντρα στους σχεδιασμούς των από τα πάνω και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν τόσο  για μας, όσο και για ευρύτερα κομμάτια της εκμεταλλευόμενης τάξης έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Κόντρα στα νομοσχέδια, την ενίσχυση των ταξικών ανισοτήτων, την εξατομίκευση και την εντατικοποίηση των σπουδών μας προτάσσουμε την οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Κόντρα στην προσπάθεια αποδυνάμωσης και απονοηματοδότησης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων επιδιώκουμε την οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες -στη βάση- καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος τα κοινωνικά και ταξικά μας συμφέροντα.

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Στηρίζουμε-συμμετέχουμε στην κινητοποίηση που καλεί η ΕΛΜΕ Αχαΐας την Τρίτη 19-5-2020 και ώρα 19:00 στη ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

96759361_3003018499744277_4272182838092103680_o

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Την Τετάρτη 22 Απρίλη κατατέθηκε προς συζήτηση το καινούργιο νομοσχέδιο του υπουργείου παιδείας που περιλαμβάνει σημαντικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες τις εκπαίδευσης (κομμάτι της συνολικότερης αναδιάρθρωσης που επιχειρείται εδώ και πολλά χρόνια), οι οποίες στοχεύουν στην ενίσχυση των ταξικών φραγμών, στην εντατικοποίηση των σπουδών και στον ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό των εισαχθέντων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται στο προσκήνιο εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης κυκλοφορίας, σε μια περίοδο που οι αντιστάσεις των από τα κάτω είναι μειωμένες και η δυνατότητα κινητοποιήσεων αρκετά περιορισμένη, μια περίοδο  που έχουν επιβληθεί από την εξουσία σκληρά μέτρα πειθάρχησης, ελέγχου και καταστολής. Βέβαια, η ψήφιση νομοσχεδίων σε νεκρό χρόνο, δηλαδή σε περιόδους κινηματικής νηνεμίας, δεν μας εκπλήσσει, καθώς αποτελεί συνήθη πρακτική της κυριαρχίας, αν θυμηθούμε νομοσχέδια όπως αυτό για το άσυλο και το νομοσχέδιο Γαβρόγλου το καλοκαίρι και το Πάσχα του 2019 αντίστοιχα. Πέραν του πιο πρόσφατου νομοσχεδίου για την παιδεία, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη περίοδος αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για το κράτος ώστε να επιτεθεί με μεγαλύτερο μένος απέναντι στο κοινωνικό σύνολο με ένα πλήθος νέων, π.χ. νομοσχέδιο για το περιβάλλον.

Πιο συγκεκριμένα και σε ότι αφορά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το νέο σχέδιο νόμου επιχειρεί, όπως και το προηγούμενο, να επαναφέρει την τράπεζα θεμάτων και να αυξήσει τα προς εξέταση μαθήματα μετατρέποντας τα σχολεία σε ένα στίβο εξεταστικών φραγμών, με στόχο τον περιορισμό της εισαγωγής των μαθητών στην επόμενη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Με αυτόν τον τρόπο, σε ένα σχολείο – εξεταστικό κέντρο, καλλιεργείται το αίσθημα ανταγωνισμού μεταξύ των μαθητών αλλά και το άγχος, καθώς καλούνται να αποδεικνύουν συνεχώς την «αξία» και την «ικανότητά» τους. Επιπλέον, επανεισάγεται η αναγραφή της διαγωγής στο απολυτήριο, κάτι που αποσκοπεί στην εντονότερη εμπέδωση της πειθάρχησης προς τους σχολικούς κανόνες. Ταυτόχρονα, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αλλά και των σχολικών μονάδων γίνεται πιο αυστηρή, με αποτέλεσμα οι καθηγητές να βρίσκονται συνεχώς σε μια κατάσταση επισφάλειας, καθώς όσοι δεν αξιολογούνται από τους μηχανισμούς με θετικό πρόσημο, δηλαδή δεν πειθαρχούν απόλυτα στις επιταγές του συστήματος, θα υφίστανται σκληρές κυρώσεις. Τέλος, μια νέα αλλαγή έρχεται να πλήξει τα ημερήσια ΕΠΑΛ, η εισαγωγή στα οποία πλέον θα είναι δυνατή μόνο μέχρι τα 17 έτη. Αυτό, θα οδηγήσει στην ελάττωση των μαθητών – τμημάτων και άρα στην μείωση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών, ενώ την ίδια στιγμή ενισχύεται η ροή των μαθητών προς τα ιδιωτικά ΙΕΚ.

Φυσικά, από το νέο νομοσχέδιο δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ειδικότερα, ανοίγει ο δρόμος για το ξήλωμα του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, αφού πλέον θεσπίζεται η δυνατότητα ίδρυσης ξενόγλωσσων τμημάτων από τα πανεπιστήμια που θα απευθύνονται σε αλλοδαπούς φοιτητές και θα έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την καταβολή διδάκτρων (π.χ. ίδρυση ξενόγλωσσου τμήματος στην φιλοσοφική του ΕΚΠΑ με κόστος 6.000 ευρώ). Ως άλλοθι για την παραπάνω ενέργεια, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί  τον όρο «διεθνοποίηση» των ελληνικών πανεπιστημίων και την ανάγκη προσέλκυσης ξένων σπουδαστών, ενώ στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην μελλοντική δημιουργία και εδραίωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην παραχώρηση της εκπαίδευσης στις εκάστοτε επιθυμίες του κεφαλαίου. Ένα ακόμα σημαντικό σημείο που περιέχει το νομοσχέδιο, αφορά την διαδικασία των μετεγγραφών. Αναλυτικότερα, τα οικονομικά κριτήρια που απαιτούνται για τη μετεγγραφή ενός φοιτητή θα βασίζονται πλέον στο οικογενειακό ή ατομικό εισόδημα των τριών τελευταίων ετών, έναντι του ενός έτους που ίσχυε ως τώρα. Για παράδειγμα, με το σύστημα αυτό, μια οικογένεια ή ένας φοιτητής που δεν διαθέτει εισόδημα το τελευταίο έτος πιθανώς δεν θα είναι δικαιούχος μετεγγραφής καθώς θα υπολογίζονται και τα εισοδήματα των δυο προηγούμενων ετών. Η δυνατότητα μετεγγραφής δυσκολεύει ακόμα περισσότερο με την καθιέρωση του πρόσθετου ακαδημαϊκού κριτηρίου, δηλαδή τη δυνατότητα μετεγγραφής σε τμήματα με όριο τα 2.750 μόρια απόκλισης. Οι παραπάνω διατάξεις που έρχονται να προστεθούν, φανερώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τις επιταγές των κυρίαρχων, οι οποίοι επιθυμούν τον αποκλεισμό της κοινωνικής βάσης από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαιδευτική διαδικασία.

Παράλληλα με τις αλλαγές του νέου νομοσχεδίου βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο και ο θεσμός της τηλεκπαίδευσης, μια δήθεν «προσωρινή» και «αναγκαία», λόγω της πανδημίας, μέθοδος διδασκαλίας που πραγματοποιείται εν μέσω καραντίνας στην εκπαιδευτική κοινότητα. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, με έκδηλο τρόπο, εκθειάζουν την «επιτυχία» και τις δυνατότητες αυτού του τρόπου διδασκαλίας επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίησή του και επομένως τη μελλοντική του καθιέρωση.  Συγκεκριμένα, η τηλεκπαίδευση προτείνεται, από τους κυρίαρχους, ως η ιδανική λύση σε περιπτώσεις καταλήψεων σχολών και απεργιών, αφού πλέον η σχολή θα μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα, μέσω διαδικτύου, ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες. Ουσιαστικά, μια μονιμοποίηση του θεσμού της τηλεκπαίδευσης θα σημάνει την αποδυνάμωση των μέσων αγώνα που διαθέτουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι και σε συνδυασμό με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις συνεδριάσεις του φοιτητικού συλλόγου θα κάμψει την δυνατότητα ύπαρξης κοινότητας, πολιτικής ζύμωσης και συνδικαλισμού των φοιτητών.

Τη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά, το υπουργείο παιδείας έρχεται να εντείνει ακόμα περισσότερο την επίθεσή του σε βάρος της εκπαίδευσης με την νέα τροπολογία που πέρασε στις 8 Μαΐου. Η τροπολογία αυτή προβλέπει, μεταξύ άλλων, την απευθείας μετάδοση του μαθήματος που πραγματοποιείται στη σχολική αίθουσα, την χρήση της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή απρόβλεπτου γεγονότος και την αύξηση του αριθμού των μαθητών από τους οποίους μπορεί να αποτελείται μια σχολική τάξη. Όσο και αν η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η απευθείας μετάδοση του μαθήματος γίνεται πρός όφελος των μη προνομιούχων μαθητών, η πραγματικότητα είναι ότι η κίνηση αυτή αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση της επιτήρησης και του ελέγχου της εκπαιδευτικής διαδικασίας και δημιουργεί μια σειρά από σοβαρά ζητήματα. Πρώτα απ’όλα, η τοποθέτηση κάμερας στην σχολική αίθουσα δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο καθίσταται αδύνατη η ουσιαστική διάδραση και αλληλεπίδραση μεταξύ των μαθητών και του καθηγητή͘͘͘͘͘͘. Η επικοινωνία, όμως, αυτή και η συζήτηση ανάμεσα στα μέλη της τάξης είναι κεντρικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας καθώς συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση των μαθητών, στην ισχυροποίηση των δεσμών μεταξύ καθηγητών και μαθητών και έτσι στην δημιουργία της αίσθησης του συνόλου. Ταυτόχρονα, η παρακολούθηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας συνεπάγεται ότι οι εκπαιδευτικοί θα αξιολογούνται ανά πάσα ώρα και στιγμή για το έργο τους και φυσικά η αξιολόγηση αυτή θα είναι αρνητική σε περίπτωση που ο καθηγητής επιλέξει να ξεφύγει από το στείρο μάθημα και να αμφισβητήσει την κυβέρνηση ή το υπάρχον κοινωνικό και οικονομικό σύστημα. Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά αφαιρείται από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές η δυνατότητα να συνομιλήσουν ελεύθερα και να ανταλλάξουν απόψεις για βαθύτερα ζητήματα. Τέλος, η απευθείας μετάδοση του μαθήματος συντελεί στην αύξηση των αποκλεισμών και των ταξικών φραγμών αφού στην πραγματικότητα αποκλείει από τη διαδικασία τους μαθητές που ανήκουν στα χαμηλότερα κοινωνικό-οικονομικά στρώματα και δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε Η/Υ ή στο διαδίκτυο αλλά και τους μαθητές που αντιμετωπίζουν οποιουδήποτε είδους μαθησιακές δυσκολίες και δεν θα μπορούν να παρακολουθήσουν τη ροή του μαθήματος.

Ένα ακόμα σημαντικό σημείο της νέας τροπολογίας είναι η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη. Ενώ εδώ και χρόνια οι εκπαιδευτικοί ζητούν την μείωση των μαθητών ώστε να είναι πιο άμεση η επικοινωνία και πιο αποτελεσματικό το μάθημα, το υπουργείο κινείται πρός την αντίθετη κατεύθυνση με αποτέλεσμα να βάζει ακόμα περισσότερα εμπόδια στην ουσιαστική εκπαιδευτική διαδικασία. Εκτός όμως από την χειροτέρευση των συνθηκών του μαθήματος, η τροπολογία αυτή αποσκοπεί στην συγχώνευση (και άρα μείωση) τμημάτων που με τη σειρά της οδηγεί στη μείωση των αναγκών σε εκπαιδευτικούς. Το μέτρο αυτό θα έχει ιδιαίτερα αυξημένη επίπτωση στα ΕΠ.Α.Λ καθώς σε συνδυασμό με το ηλικιακό όριο των 17 ετών που αναφέρεται παραπάνω θα σημάνει την δραστική μείωση του προσωπικού των καθηγητών.

Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι και το σημείο της νέας τροπολογίας που αναφέρεται στην «χρήση της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή απρόβλεπτου γεγονότος». Ουσιαστικά το μέτρο αυτό βρίσκεται σε απόλυτη συνάφεια με όσα αναφέρουμε παραπάνω σχετικά με την εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης στην πανεπιστημιακή κοινότητα και δείχνει με τον πλέον φανερό τρόπο ότι η εξ’αποστάσεως επαίδευση εισέρχεται πλέον δυναμικά στην εκπαιδευτική κοινότητα και επιχειρείται να γίνει μόνιμη κατάσταση. Στην πραγματικότητα το κράτος θα μπορεί να «βαπτίζει» κάθε εχθρική πρός αυτό ενέργεια (κατάληψη, απεργία κ.ο.κ) ως έκτακτη ανάγκη ή απρόβλεπτο γεγονός και να χρησιμοποιεί την εξ’ αποστάσεως διδασκαλία ώστε να προσπεράσει αυτές τις δυσκολίες και να κάμψει τις αντιστάσεις της κοινωνίας.

Κλείνοντας, δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι ήδη από τις 11 Μαΐου τα σχολεία έχουν αρχίσει σταδιακά να επαναλειτουργούν (αρχικά η τρίτη λυκείου και θα ακολουθήσουν οι άλλες τάξεις της δευτεροβάθμιας) χωρίς όμως να έχουν ληφθεί στην πραγματικότητα όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για τους μαθητές και τους εργαζομένους (αντισηπτικά, μάσκες, γάντια, προληπτικά μαζικά τεστ, αποστάσεις, καθαρίστρια στο κανονικό ωράριο). Η συνθήκη αυτή έχει ως αποτέλεσμα,όσα μέλη της σχολικής κοινότητας ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες ή συναναστρέφονται με άτομα που ανήκουν στις ομάδες αυτές, να βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο, με την ευθύνη του κράτους. Είναι εμφανές ότι η επαναλειτουργία των σχολικών μονάδων με αυτούς τους όρους (και ταυτόχρονα με την επαναλειτουργία πολλών άλλων κλάδων της οικονομίας) δεν αποσκοπεί με κανέναν τρόπο σε υπαρκτές μαθησιακές ανάγκες αλλά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και της καπιταλιστικής μηχανής, στην εξυπηρέτηση δηλαδή της διαδικασίας για την «επανεκκίνηση της οικονομίας».

Εμείς από τη μεριά μας, κόντρα στους σχεδιασμούς των από τα πάνω και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν τόσο  για μας, όσο και για ευρύτερα κομμάτια της εκμεταλλευόμενης τάξης έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Κόντρα στα νομοσχέδια, την ενίσχυση των ταξικών ανισοτήτων, την εξατομίκευση και την εντατικοποίηση των σπουδών μας προτάσσουμε την οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Κόντρα στην προσπάθεια αποδυνάμωσης και απονοηματοδότησης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων επιδιώκουμε την οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες -στη βάση- καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος τα κοινωνικά και ταξικά μας συμφέροντα.

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Στηρίζουμε-συμμετέχουμε στην κινητοποίηση που καλεί η ΕΛΜΕ Αχαΐας την Πέμπτη 14-5-2020 και ώρα 19:00 στη ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

94888593_3775300489177858_2705647444485472256_n

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Την Τετάρτη 22 Απρίλη κατατέθηκε προς συζήτηση το καινούργιο νομοσχέδιο του υπουργείου παιδείας που περιλαμβάνει σημαντικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (κομμάτι της συνολικότερης αναδιάρθρωσης που επιχειρείται εδώ και πολλά χρόνια), οι οποίες στοχεύουν στην ενίσχυση των ταξικών φραγμών, στην εντατικοποίηση των σπουδών και στον ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό των εισαχθέντων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται στο προσκήνιο εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης κυκλοφορίας, σε μια περίοδο που οι αντιστάσεις των από τα κάτω είναι μειωμένες και η δυνατότητα κινητοποιήσεων αρκετά περιορισμένη, μια περίοδο που έχουν επιβληθεί από την εξουσία σκληρά μέτρα πειθάρχησης, ελέγχου και καταστολής. Βέβαια, η ψήφιση νομοσχεδίων σε νεκρό χρόνο, δηλαδή σε περιόδους κινηματικής νηνεμίας, δεν μας εκπλήσσει, καθώς αποτελεί συνήθη πρακτική της κυριαρχίας, αν θυμηθούμε νομοσχέδια όπως αυτό για το άσυλο και το νομοσχέδιο Γαβρόγλου το καλοκαίρι και το Πάσχα του 2019 αντίστοιχα. Πέραν του πιο πρόσφατου νομοσχεδίου για την παιδεία, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη περίοδος αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για το κράτος ώστε να επιτεθεί με μεγαλύτερο μένος απέναντι στο κοινωνικό σύνολο με ένα πλήθος νέων, π.χ. νομοσχέδιο για το περιβάλλον.

Πιο συγκεκριμένα και σε ότι αφορά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το νέο σχέδιο νόμου επιχειρεί, όπως και το προηγούμενο, να επαναφέρει την τράπεζα θεμάτων και να αυξήσει τα προς εξέταση μαθήματα μετατρέποντας τα σχολεία σε ένα στίβο εξεταστικών φραγμών, με στόχο τον περιορισμό της εισαγωγής των μαθητών στην επόμενη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Με αυτόν τον τρόπο, σε ένα σχολείο – εξεταστικό κέντρο, καλλιεργείται το αίσθημα ανταγωνισμού μεταξύ των μαθητών αλλά και το άγχος, καθώς καλούνται να αποδεικνύουν συνεχώς την «αξία» και την «ικανότητά» τους. Επιπλέον, επανεισάγεται η αναγραφή της διαγωγής στο απολυτήριο, κάτι που αποσκοπεί στην εντονότερη εμπέδωση της πειθάρχησης προς τους σχολικούς κανόνες. Ταυτόχρονα, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αλλά και των σχολικών μονάδων γίνεται πιο αυστηρή, με αποτέλεσμα οι καθηγητές να βρίσκονται συνεχώς σε μια κατάσταση επισφάλειας, καθώς όσοι δεν αξιολογούνται από τους μηχανισμούς με θετικό πρόσημο, δηλαδή δεν πειθαρχούν απόλυτα στις επιταγές του συστήματος, θα υφίστανται σκληρές κυρώσεις. Τέλος, μια νέα αλλαγή έρχεται να πλήξει τα ημερήσια ΕΠΑΛ, η εισαγωγή στα οποία πλέον θα είναι δυνατή μόνο μέχρι τα 17 έτη. Αυτό, θα οδηγήσει στην ελάττωση των μαθητών – τμημάτων και άρα στην μείωση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών, ενώ την ίδια στιγμή ενισχύεται η ροή των μαθητών προς τα ιδιωτικά ΙΕΚ.

Φυσικά, από το νέο νομοσχέδιο δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ειδικότερα, ανοίγει ο δρόμος για το ξήλωμα του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, αφού πλέον θεσπίζεται η δυνατότητα ίδρυσης ξενόγλωσσων τμημάτων από τα πανεπιστήμια που θα απευθύνονται σε αλλοδαπούς φοιτητές και θα έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την καταβολή διδάκτρων (π.χ. ίδρυση ξενόγλωσσου τμήματος στην φιλοσοφική του ΕΚΠΑ με κόστος 6.000 ευρώ). Ως άλλοθι για την παραπάνω ενέργεια, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον όρο «διεθνοποίηση» των ελληνικών πανεπιστημίων και την ανάγκη προσέλκυσης ξένων σπουδαστών, ενώ στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην μελλοντική δημιουργία και εδραίωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην παραχώρηση της εκπαίδευσης στις εκάστοτε επιθυμίες του κεφαλαίου. Ένα ακόμα σημαντικό σημείο που περιέχει το νομοσχέδιο, αφορά την διαδικασία των μετεγγραφών. Αναλυτικότερα, τα οικονομικά κριτήρια που απαιτούνται για τη μετεγγραφή ενός φοιτητή θα βασίζονται πλέον στο οικογενειακό ή ατομικό εισόδημα των τριών τελευταίων ετών, έναντι του ενός έτους που ίσχυε ως τώρα. Για παράδειγμα, με το σύστημα αυτό, μια οικογένεια ή ένας φοιτητής που δεν διαθέτει εισόδημα το τελευταίο έτος πιθανώς δεν θα είναι δικαιούχος μετεγγραφής καθώς θα υπολογίζονται και τα εισοδήματα των δυο προηγούμενων ετών. Η δυνατότητα μετεγγραφής δυσκολεύει ακόμα περισσότερο με την καθιέρωση του πρόσθετου ακαδημαϊκού κριτηρίου, δηλαδή τη δυνατότητα μετεγγραφής σε τμήματα με όριο τα 2.750 μόρια απόκλισης. Οι παραπάνω διατάξεις που έρχονται να προστεθούν, φανερώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τις επιταγές των κυρίαρχων, οι οποίοι επιθυμούν τον αποκλεισμό της κοινωνικής βάσης από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαιδευτική διαδικασία.

Παράλληλα με τις αλλαγές του νέου νομοσχεδίου βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο και ο θεσμός της τηλεκπαίδευσης, μια δήθεν «προσωρινή» και «αναγκαία», λόγω της πανδημίας, μέθοδος διδασκαλίας που πραγματοποιείται εν μέσω καραντίνας στην εκπαιδευτική κοινότητα. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, με έκδηλο τρόπο, εκθειάζουν την «επιτυχία» και τις δυνατότητες αυτού του τρόπου διδασκαλίας επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίησή του και επομένως τη μελλοντική του καθιέρωση. Συγκεκριμένα, η τηλεκπαίδευση προτείνεται, από τους κυρίαρχους, ως η ιδανική λύση σε περιπτώσεις καταλήψεων σχολών και απεργιών, αφού πλέον η σχολή θα μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα, μέσω διαδικτύου, ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες. Ουσιαστικά, μια μονιμοποίηση του θεσμού της τηλεκπαίδευσης θα σημάνει την αποδυνάμωση των μέσων αγώνα που διαθέτουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι και σε συνδυασμό με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις συνεδριάσεις του φοιτητικού συλλόγου θα κάμψει την δυνατότητα ύπαρξης κοινότητας, πολιτικής ζύμωσης και συνδικαλισμού των φοιτητών.

Εμείς από τη μεριά μας, κόντρα στους σχεδιασμούς των από τα πάνω και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν τόσο για μας, όσο και για ευρύτερα κομμάτια της εκμεταλλευόμενης τάξης έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Κόντρα στα νομοσχέδια, την ενίσχυση των ταξικών ανισοτήτων, την εξατομίκευση και την εντατικοποίηση των σπουδών μας προτάσσουμε την οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών. Κόντρα στην προσπάθεια αποδυνάμωσης και απονοηματοδότησης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων επιδιώκουμε την οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες -στη βάση- καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος τα κοινωνικά και ταξικά μας συμφέροντα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ-ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΕΚΤΟΣ ΕΣΤΙΩΝ|ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ-ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΕΚΤΟΣ ΕΣΤΙΩΝ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ

«Η κυβέρνηση και το κράτος βλέπει τους οικότροφους ως «βάρος» και «κόστος» και αποποιείται τις ευθύνες τους αντί να πάρει μέτρα προστασίας για αυτούς. Χαρακτηριστικό της αδιαφορίας τους είναι ότι στη ΦΕΠΑ έχουν κάνει μόνο μία απολύμανση για τόσες εβδομάδες και έχουν τοποθετήσει μόνο 2 αντισηπτικά χωρίς κιόλας να ανανεώνεται το υγρό.»
Σύλλογος Οικοτρόφων της Φοιτητικής Εστίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Την Κυριακή 22 Μαρτίου, έπειτα από κοινή υπουργική απόφαση, έλαβε χώρα η προσωρινή αναστολή λειτουργίας των φοιτητικών λεσχών και εστιών πανελλαδικά εξαιτίας της επαπειλούμενης εξάπλωσης του κορονοϊού. Η συγκεκριμένη απόφαση είναι το αποκορύφωμα μιας σειράς κινήσεων από πλευράς του κράτους και των πρυτανικών αρχών που αδιαφορούν και απαξιώνουν εκατοντάδες φοιτητές που μένουν στις εστίες, καθιστώντας τις συνθήκες διαβίωσης και στέγασης επικίνδυνες. Ήδη αρκετοί σύλλογοι εστιών έχουν αναφέρει ότι δεν τους παρέχονταν τα αναγκαία μέτρα αυτοπροστασίας, ενώ αναγκαζόντουσαν να πληρώσουν τα απαιτούμενα μέσα προστασίας και είδη υγιεινής από την τσέπη τους.
Το πρωί της Δευτέρας εστιακοί βρήκαν την πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών και απαίτησαν να μιλήσουν μαζί της. Τελικά η πρύτανης αποχώρησε όταν έφτασαν στο σημείο μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ.
Η συγκεκριμένη απόφαση για το κλείσιμο των εστιών είναι συμπληρωματική ως προς τη διαχρονική πολιτική του κράτους για την απαξίωση των αναγκών μας, τη μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες μας, για απόσυρση από κάθε είδους φοιτητικής μέριμνας και για την επίθεση σε κάθε είδους κατάκτηση όπως η σίτιση, η στέγαση και η μετακίνηση. Ακόμα και εν μέσω πανδημίας κράτος και πρυτανικές αρχές επιλέγουν να χτυπήσουν όσα έχουν κατακτηθεί με αγώνες.
Είναι ξεκάθαρο το πόσο υποκριτικό είναι το «μένουμε σπίτι» και το αφήγημα περί «ατομικής ευθύνης» που έχει στήσει από την αρχή της πανδημίας το κράτος. Την ώρα που καλεί τους πολίτες να μείνουν σπίτι, που εφαρμόζει ένα αυταρχικό μέτρο (που καμία σχέση δεν έχει με την καταπολέμηση της πανδημίας) περιστολής των ελευθεριών μας με πρόσχημα τον ιό, πετάει εκατοντάδες φοιτητές στο δρόμο. Την ώρα που καλεί να μειωθούν οι μετακινήσεις από πόλη σε πόλη, αναγκάζει τους φοιτητές να μετακινηθούν χωρίς να λογαριάζει αν μπορούν να σηκώσουν το οικονικό κόστος, αν έχουν κάποια ευπαθή οικογενειακά μέλη στο σπίτι τους, αν δουλεύουν και δεν μπορούν να φύγουν από την πόλη, αν οι μετανάστες οικότροφοι μπορούν να πάνε στη χώρα τους που έχει κλείσει τα σύνορα λόγω ιού κλπ.
Το αφήγημα της «ατομικής ευθύνης» και της «εθνικής ομοψυχίας» καταρρέει και με τα υποκριτικά «μέτρα πρόληψης» της κυβέρνησης την ώρα που δεν έχει πάρει κανένα μέτρο τόνωσης του δημόσιου συστήματος υγείας και δεν έχει ικανοποιήσει κανένα από τα αιτήματα των εργαζομένων στη δημόσεια υγεία. Οι ίδιοι που εδώ και χρόνια με μια σειρά μέτρων έχουν διαλύσει το σύστημα υγείας και κάθε μορφή πρόνοιας, περίθαλψης, ασφάλισης και σύνταξης, που έχουν φτωχοποιήσει και εξαθλιώσει την κοινωνία, που επιχειρούν να ιδιωτικοποιήσουν πλήρως κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για αυτή.
Όσο και αν το κράτος επιχειρεί να μας θέσει συνυπεύθυνους σε αυτή την κατάσταση, δεν πρέπει να το αποδεχτούμε. Η πανδημία θα χρησιμοποιηθεί και μετά σαν πρόσχημα για την επίθεση στα φοιτητικά και ταξικά κεκτημένα. Να μην περάσει το κλείσιμο των εστιών και να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα των εστιακών για καλύτερες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης, για μέτρα προστασίας και απολύμανσης.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών  cropped-ceb1cf83cf84ceb5cf81ceb91.jpg

ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ

                                               Με τους μετανάστες είμαστε μαζί..

Τις τελευταίες μέρες ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις απάνθρωπες πρακτικές και τα πολεμικά σχέδια της Ελλάδας, της Τουρκίας, της ΕΕ, της Ρωσίας, των ΗΠΑ κλπ, που ως θύματά τους έχουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, οι οποίοι οδηγούνται στην εξαθλίωση μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στην γκρίζα ζώνη του Έβρου και στα νερά του Αιγαίου.

Στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας, το τελευταίο χρονικό διάστημα, λαμβάνει χώρα ένα γεωπολιτικό παιχνίδι που πιόνια του καταλήγουν να είναι οι μετανάστες. Το Τουρκικό κράτος από την μία πλευρά τους χρησιμοποιεί με στόχο να αναγκάσει την ΕΕ να το ενισχύσει στην μάχη που όπως φαίνεται χάνει, μετά τα νέα δεδομένα, στη Συρία, ενώ το ελληνικό κράτος ενισχύει την αντιμεταναστευτική-φασιστική πολιτική του, καλλιεργεί τον πανικό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό έτσι ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινωνία από την κατασταλτική μανία, την φτώχεια και γενικότερα τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Πιο συγκεκριμένα το ελληνικό κράτος παραμένει πιστό στα συμφέροντα των ΕΕ-ΝΑΤΟ, μετατρέπει την χώρα σε μια απέραντη νατοϊκή βάση και ανταγωνίζεται την Τουρκία στην χάραξη των ΑΟΖ καθώς επίσης και για τους ενεργειακούς πόρους, τις εξορύξεις και τις μεταφορές υδρογονανθράκων . Άλλωστε από την άμισθη έρευνα που διεξάγουν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές στα ελληνικά πανεπιστήμια προς όφελος της πολεμικής βιομηχανίας του ΝΑΤΟ μέχρι και την συμμετοχή των εν ελλάδι νατοϊκών βάσεων, όπως αυτή της Σούδας, στους συνεχείς βομβαρδισμούς της Συρίας, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι το ελληνικό κράτος μέσω τον πολιτικών του σχεδιασμών όχι μόνο στηρίζει τα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αλλά συμμετέχει ενεργά σε αυτά, τα προωθεί και τα ενισχύει έμπρακτα.

Όσο για την νέα ελληνική κυβέρνηση ΝΔ, η πολιτική της οποίας έχει ενισχυθεί από την προηγούμενη διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ, επιλέγει να κλείσει τα σύνορα στον Έβρο ενισχύοντας την χρήση των προσφύγων και των μεταναστών από το τουρκικό κράτος και την ΕΕ ως διπλωματική δικλείδα και να συνεχίσει τις διαδικασίες για την δημιουργία των νέων κλειστών κέντρων κράτησης. Όλες αυτές οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και της ΕΕ βρίσκονται σε σύμπνοια με κομμάτια της εγχώριας αστικής τάξης, επιφανείς μαφιόζους όπως ο Μαρινάκης και διάφορους παρακρατικους τραμπούκους οι οποίοι δε χάνουν χρόνο από το να εκφράζουν δημόσια την έγνοια τους για τους στρατιώτες και τις αστυνομικές δυνάμεις στον Έβρο και από την άλλη να δείχνουν ιδιαιτέρως χαρούμενοι με τις ειδήσεις για νεκρούς πρόσφυγες στα νερά του Αιγαίου και τραυματισμένους στην γκρίζα ζώνη του Έβρου.

Ειδικότερα για τα πρόσφατα γεγονότα στον Έβρο, την Χίο και την Λέσβο, βλέπουμε τον στρατό, την αστυνομία και τους εθνικόφρονες πολίτες να χρησιμοποιούν πραγματικά πυρά απέναντι στους ξενιτεμένους ανθρώπους που αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες επιχειρούν να περάσουν τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας και βρίσκονται αντιμέτωποι με τα δακρυγόνα και το ξύλο των κατασταλτικών δυνάμεων, βιώνουν το καθεστώς εξαίρεσης και παρανομοποίησης, βρίσκονται έγκλειστοι ζώντας σε απάνθρωπες συνθήκες, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης-φυλακές, αποκλεισμένοι από βασικούς πόρους διαβίωσης, υγείας και παιδείας, αφού επιβίωσαν από το μακελειό του πολέμου. Κι από την απέναντι μεριά ο εθνικιστικός παροξυσμός που εκφράζεται μέσα από ποικίλες ομάδες ακροδεξιών πολιτών που δρουν στο όνομα της πατρίδας και της ασφάλειας, βλέπει τις προσφυγικές “ροές” ως ορδές βάρβαρων εισβολέων και όχι ως ανθρώπους ξεριζωμένους από τη φρίκη του πολέμου, χλευάζει έγκυες μετανάστριες, καίει αποθήκες με τρόφιμα και ήδη πρώτης ανάγκης απαραίτητα για τους πρόσφυγες και επιτίθεται σε αντιφασίστες-τριες.

Εμείς κόντρα στον πόλεμο, στην Ευρώπη-φρούριο και στις διακρατικές αντιμεταναστευτικές συμφωνίες, στη φασιστική πολιτική του ελληνικού κράτους, στο ρατσισμό, στον εθνικισμό και την μισαλλοδοξία προτάσσουμε την αλληλεγγύη, την ισότητα και τους κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών ενάντια στους κοινούς μας εκμεταλλευτές και καταπιεστές. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο εχθρός δεν είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, αλλά αυτοί που δημιουργούν την προσφυγιά. Ο κίνδυνος βρίσκεται στους πολεμικούς σχεδιασμούς των κρατών και στη διάχυση του κοινωνικού κανιβαλισμού. Να κλείσουν τα κέντρα κράτησης, να μην υπάρξουν άλλα τέτοια κολαστήρια, να ανοίξουν τα σύνορα, να μετακινούνται ελεύθερα οι άνθρωποι. Να σταθούμε ενάντια στην βαρβαρότητα και τον παραλογισμό. Να σπάσουμε την κρατική-καπιταλιστική κανονικότητα. Να οργανωθούμε και να αντισταθούμε σε κάθε σχολείο, σχολή, γειτονιά και χώρο εργασίας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΜΟΡΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

*Στήριξη της πορείας αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες 5/3, 18:30, Πλ. Γεωργίου

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρώνcropped-ceb1cf83cf84ceb5cf81ceb91.jpg